CBC (Complete Blood Count): شمارش کامل سلول‌های خونی شامل گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها برای ارزیابی کم‌خونی، عفونت‌ها و اختلالات خونی. Reticulocyte Count: اندازه‌گیری تعداد گلبول‌های قرمز نابالغ خون برای ارزیابی فعالیت مغز استخوان و میزان تولید گلبول‌های قرمز. Peripheral Blood Smear: بررسی میکروسکوپی شکل، اندازه و ویژگی‌های ظاهری سلول‌های خونی برای شناسایی ناهنجاری‌های گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها. Ferritin: اندازه‌گیری پروتئین ذخیره‌کننده آهن در بدن برای ارزیابی ذخایر آهن و کمک به تشخیص کمبود یا افزایش ذخایر آهن. Serum Iron: اندازه‌گیری میزان آهن موجود در سرم خون برای ارزیابی وضعیت آهن بدن و بررسی اختلالات متابولیسم آهن. TIBC (Total Iron Binding Capacity): اندازه‌گیری ظرفیت کل سرم برای اتصال به آهن که عمدتاً بازتاب‌دهنده میزان پروتئین ترانسفرین و در ارزیابی اختلالات متابولیسم آهن کاربرد دارد. Vitamin B12: اندازه‌گیری سطح ویتامین B12 خون برای بررسی کمبود این ویتامین که می‌تواند موجب اختلال در ساخت DNA، کم‌خونی مگالوبلاستیک و مشکلات عصبی شود. Folate: اندازه‌گیری سطح فولات خون برای بررسی کمبود این ویتامین که می‌تواند موجب اختلال در سنتز DNA و بروز کم‌خونی مگالوبلاستیک شود. LDH (Lactate Dehydrogenase): اندازه‌گیری آنزیمی موجود در بافت‌های مختلف بدن که در اثر آسیب یا تخریب سلولی، از جمله همولیز، ممکن است افزایش یابد. Total Bilirubin: اندازه‌گیری مجموع بیلی‌روبین مستقیم و غیرمستقیم خون برای ارزیابی اختلالات متابولیسم بیلی‌روبین، همولیز و بیماری‌های کبدی و صفراوی. Direct Bilirubin: اندازه‌گیری بیلی‌روبین کونژوگه در خون برای بررسی اختلالات دفع بیلی‌روبین، بیماری‌های کبدی و انسداد مجاری صفراوی. Haptoglobin: اندازه‌گیری پروتئینی که به هموگلوبین آزاد متصل می‌شود و کاهش سطح آن، به‌ویژه در کنار سایر یافته‌ها، می‌تواند نشان‌دهنده همولیز داخل عروقی باشد. G6PD Activity: سنجش فعالیت آنزیم گلوکز-۶-فسفات دهیدروژناز برای تشخیص کمبود این آنزیم و ارزیابی استعداد ابتلا به همولیز در شرایط استرس اکسیداتیو. Hb Electrophoresis: بررسی و تفکیک انواع هموگلوبین بر اساس ویژگی‌های الکتریکی برای تشخیص و ارزیابی تالاسمی، کم‌خونی داسی‌شکل و سایر اختلالات هموگلوبین. WBC Differential: بررسی درصد و تعداد انواع گلبول‌های سفید شامل نوتروفیل‌ها، لنفوسیت‌ها، مونوسیت‌ها، ائوزینوفیل‌ها و بازوفیل‌ها برای ارزیابی وضعیت ایمنی و شناسایی اختلالات خونی و التهابی. Absolute Neutrophil Count (ANC): اندازه‌گیری تعداد مطلق نوتروفیل‌های خون برای ارزیابی وضعیت دفاعی بدن در برابر عفونت‌ها و تشخیص و تعیین شدت نوتروپنی. Absolute Lymphocyte Count (ALC): اندازه‌گیری تعداد مطلق لنفوسیت‌های خون برای ارزیابی وضعیت سیستم ایمنی و بررسی لنفوسیتوز یا لنفوپنی. Absolute Eosinophil Count (AEC): اندازه‌گیری تعداد مطلق ائوزینوفیل‌های خون برای بررسی بیماری‌های آلرژیک، عفونت‌های انگلی و برخی اختلالات خونی. Uric Acid: اندازه‌گیری اسیداوریک خون، محصول نهایی متابولیسم پورین‌ها در انسان، برای بررسی اختلالات مرتبط با افزایش اسیداوریک و ارزیابی خطر سندرم لیز تومور. Serum Erythropoietin (EPO): اندازه‌گیری هورمون اریتروپویتین که عمدتاً در کلیه تولید می‌شود و با تحریک مغز استخوان، تولید گلبول‌های قرمز را تنظیم می‌کند؛ این آزمایش در بررسی علل افزایش یا کاهش گلبول‌های قرمز کاربرد دارد. Calcium: اندازه‌گیری کلسیم خون برای ارزیابی تعادل کلسیم بدن و بررسی اختلالات مرتبط با استخوان، غدد پاراتیروئید، کلیه و برخی بدخیمی‌ها. Creatinine: اندازه‌گیری کراتینین خون، محصول متابولیسم عضلات، برای ارزیابی عملکرد کلیه و برآورد میزان فیلتراسیون گلومرولی (eGFR). Total Protein: اندازه‌گیری مجموع آلبومین و گلوبولین‌های خون برای ارزیابی وضعیت پروتئین‌های سرم و بررسی اختلالات کبدی، کلیوی، تغذیه‌ای و بیماری‌های مرتبط با پروتئین‌های خون. Albumin: اندازه‌گیری پروتئین اصلی پلاسما که عمدتاً در کبد تولید می‌شود و برای ارزیابی عملکرد سنتزی کبد، وضعیت تغذیه‌ای و اختلالات دفع پروتئین از کلیه کاربرد دارد. SPEP (Serum Protein Electrophoresis): تفکیک پروتئین‌های سرم بر اساس ویژگی‌های الکتریکی برای بررسی الگوی پروتئین‌های خون و شناسایی پروتئین مونوکلونال در اختلالات سلول‌های پلاسما. Serum Immunofixation: شناسایی و تعیین نوع ایمونوگلوبولین مونوکلونال بر اساس زنجیره‌های سنگین و سبک برای تأیید و طبقه‌بندی گاموپاتی‌های مونوکلونال. Serum Free Light Chains: اندازه‌گیری زنجیره‌های سبک آزاد کاپا و لامبدا در سرم و بررسی نسبت آن‌ها برای شناسایی و ارزیابی اختلالات تولید ایمونوگلوبولین، به‌ویژه بیماری‌های سلول‌های پلاسما. IgG: اندازه‌گیری ایمونوگلوبولین G برای ارزیابی ایمنی هومورال و بررسی کمبودها یا افزایش غیرطبیعی آنتی‌بادی‌ها. IgA: اندازه‌گیری ایمونوگلوبولین A برای ارزیابی ایمنی مخاطی و بررسی کمبود یا افزایش غیرطبیعی این ایمونوگلوبولین. IgM: اندازه‌گیری ایمونوگلوبولین M برای ارزیابی ایمنی هومورال و بررسی اختلالات تولید آنتی‌بادی و برخی بیماری‌های لنفوپرولیفراتیو. UPEP (Urine Protein Electrophoresis): تفکیک پروتئین‌های ادرار بر اساس ویژگی‌های الکتریکی برای بررسی الگوی دفع پروتئین و شناسایی پروتئین‌های مونوکلونال، به‌ویژه زنجیره‌های سبک ایمونوگلوبولین. Urine Immunofixation: شناسایی و تعیین نوع پروتئین‌های مونوکلونال در ادرار، به‌ویژه زنجیره‌های سبک کاپا و لامبدا، برای کمک به تشخیص اختلالات سلول‌های پلاسما. Triglyceride: اندازه‌گیری تری‌گلیسیرید خون برای ارزیابی متابولیسم چربی‌ها و کمک به بررسی اختلالات متابولیک و سندرم هموفاگوسیتیک (HLH). Fibrinogen: اندازه‌گیری پروتئین فیبرینوژن خون که در فرایند انعقاد به فیبرین تبدیل می‌شود و برای ارزیابی اختلالات انعقادی و وضعیت التهابی کاربرد دارد. AST (Aspartate Aminotransferase): اندازه‌گیری آنزیمی موجود در کبد، قلب و عضلات که افزایش آن می‌تواند نشان‌دهنده آسیب سلولی در این بافت‌ها باشد. ALT (Alanine Aminotransferase): اندازه‌گیری آنزیمی عمدتاً موجود در سلول‌های کبدی که افزایش آن یکی از شاخص‌های مهم آسیب سلول‌های کبدی است. PT (Prothrombin Time): اندازه‌گیری زمان انعقاد خون برای ارزیابی عملکرد مسیر خارجی و مسیر مشترک سیستم انعقادی. INR (International Normalized Ratio): شاخص استانداردشده حاصل از زمان پروترومبین که برای پایش درمان با وارفارین و ارزیابی مسیر خارجی انعقاد استفاده می‌شود. aPTT (Activated Partial Thromboplastin Time): اندازه‌گیری زمان انعقاد خون برای ارزیابی عملکرد مسیر داخلی و مسیر مشترک سیستم انعقادی. D-Dimer: اندازه‌گیری محصول حاصل از تجزیه فیبرین متقاطع برای کمک به بررسی ترومبوآمبولی وریدی، از جمله ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه. Thrombin Time (TT): اندازه‌گیری زمان تبدیل فیبرینوژن به فیبرین پس از افزودن ترومبین به نمونه پلاسما برای بررسی اختلالات مقدار یا عملکرد فیبرینوژن و شناسایی اثر مهارکننده‌هایی مانند هپارین. پنل‌های مرتبط: انعقاد خون و اختلالات انعقادی