Fecal Calprotectin: نشانگر التهابی مدفوع است که برای تشخیص و ارزیابی التهاب روده و افتراق بیماری‌های التهابی روده (IBD) از اختلالات عملکردی مانند سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) استفاده می‌شود. CRP: پروتئین فاز حاد است که افزایش آن نشان‌دهنده وجود التهاب یا عفونت فعال در بدن بوده و برای ارزیابی شدت التهاب و پیگیری روند بیماری کاربرد دارد. ESR: سرعت رسوب گلبول‌های قرمز را اندازه‌گیری می‌کند و به‌عنوان شاخصی غیراختصاصی برای بررسی و پایش التهاب در بدن به کار می‌رود. CBC: شمارش کامل سلول‌های خونی است که برای بررسی کم‌خونی، عفونت، تغییرات گلبول‌های سفید و اختلالات پلاکتی کاربرد دارد. FIT (Fecal Immunochemical Test): وجود خون مخفی در مدفوع را با شناسایی اختصاصی هموگلوبین انسانی بررسی می‌کند و عمدتاً برای غربالگری سرطان کولورکتال استفاده می‌شود. FOB (Fecal Occult Blood): وجود خون غیرقابل مشاهده با چشم در مدفوع را بررسی می‌کند و برای شناسایی خونریزی‌های احتمالی دستگاه گوارش کاربرد دارد. Stool Ova & Parasite Examination (O&P): نمونه مدفوع را از نظر وجود تخم انگل‌ها، کیست‌ها و فرم‌های فعال انگل‌های روده‌ای بررسی می‌کند و در تشخیص عفونت‌های انگلی کاربرد دارد. H. pylori Stool Antigen: آنتی‌ژن باکتری هلیکوباکتر پیلوری را در مدفوع شناسایی می‌کند و برای تشخیص عفونت فعال و ارزیابی ریشه‌کنی باکتری پس از درمان استفاده می‌شود. Urea Breath Test (UBT): با اندازه‌گیری دی‌اکسیدکربن نشاندار در هوای بازدم پس از مصرف اوره نشاندار، وجود عفونت فعال هلیکوباکتر پیلوری را بررسی می‌کند. C. difficile GDH Antigen: آنتی‌ژن گلوتامات دهیدروژناز باکتری کلستریدیوئیدس دیفیسیل را شناسایی می‌کند و به‌عنوان تست غربالگری اولیه برای بررسی حضور این باکتری در مدفوع کاربرد دارد. C. difficile Toxin A/B: وجود سموم A و B باکتری کلستریدیوئیدس دیفیسیل را در مدفوع بررسی می‌کند و به شناسایی عفونت ناشی از سویه‌های سم‌زا کمک می‌کند. C. difficile PCR: با شناسایی ژن‌های تولیدکننده سم (مانند tcdA و tcdB)، وجود سویه‌های بالقوه سم‌زای کلستریدیوئیدس دیفیسیل را بررسی می‌کند.