ANA (Antinuclear Antibody): آزمایشی برای شناسایی آنتی‌بادی‌های ضد اجزای هسته سلول که در ارزیابی بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس، اسکلرودرمی و سندرم شوگرن کاربرد دارد. ENA Profile (Extractable Nuclear Antigens Profile): پنلی از آنتی‌بادی‌های ضد آنتی‌ژن‌های هسته‌ای محلول مانند SSA، SSB، Sm و RNP است که برای تشخیص و افتراق بیماری‌های خودایمنی سیستمیک استفاده می‌شود. Anti-dsDNA: آنتی‌بادی علیه DNA دورشته‌ای است که از نشانگرهای مهم لوپوس محسوب می‌شود و برای ارزیابی فعالیت بیماری و درگیری کلیوی کاربرد دارد. Anti-Smith (Anti-Sm): آنتی‌بادی علیه پروتئین‌های کمپلکس Sm هسته سلول است که به دلیل اختصاصیت بالا برای لوپوس، در تأیید تشخیص این بیماری استفاده می‌شود. Anti-RNP (Anti-U1 RNP): آنتی‌بادی علیه ریبونوکلئوپروتئین‌های هسته‌ای است که به‌ویژه در بیماری مختلط بافت همبند (MCTD) و برخی بیماری‌های خودایمنی دیگر مشاهده می‌شود. Anti-Ro (Anti-SSA): آنتی‌بادی علیه پروتئین SSA است که در سندرم شوگرن و لوپوس مشاهده می‌شود و در ارزیابی برخی تظاهرات پوستی و خطر لوپوس نوزادی اهمیت دارد. Anti-La (Anti-SSB): آنتی‌بادی علیه پروتئین SSB است که بیشتر با سندرم شوگرن و در برخی موارد با لوپوس ارتباط دارد. RF (Rheumatoid Factor): آنتی‌بادی علیه بخش Fc ایمونوگلوبولین IgG است که برای کمک به تشخیص آرتریت روماتوئید و برخی بیماری‌های التهابی و خودایمنی اندازه‌گیری می‌شود. Anti-CCP (Anti-Cyclic Citrullinated Peptide): آنتی‌بادی علیه پپتیدهای سیترولینه است که اختصاصیت بالایی برای آرتریت روماتوئید دارد و در تشخیص زودهنگام و ارزیابی احتمال آسیب مفصلی کاربرد دارد. Anti-MCV (Anti-Mutated Citrullinated Vimentin): آنتی‌بادی علیه پروتئین ویمنتین سیترولینه‌شده تغییریافته است که به‌عنوان نشانگر کمکی در تشخیص آرتریت روماتوئید استفاده می‌شود. Uric Acid: میزان اسیداوریک خون را اندازه‌گیری می‌کند و برای ارزیابی اختلالات متابولیسم پورین و بررسی احتمال نقرس به‌عنوان علت التهاب مفاصل کاربرد دارد. C3 (Complement Component 3): یکی از اجزای اصلی سیستم کمپلمان است که کاهش سطح آن می‌تواند نشان‌دهنده مصرف کمپلمان در بیماری‌های خودایمنی فعال مانند لوپوس باشد. C4 (Complement Component 4): یکی از اجزای سیستم کمپلمان است که کاهش سطح آن می‌تواند در اثر فعال‌شدن مسیر کلاسیک کمپلمان در بیماری‌هایی مانند لوپوس مشاهده شود. CH50 (Total Hemolytic Complement): آزمایشی برای ارزیابی عملکرد کلی مسیر کلاسیک سیستم کمپلمان است که کاهش آن می‌تواند نشان‌دهنده نقص یا مصرف اجزای کمپلمان باشد. IgG (Immunoglobulin G): فراوان‌ترین کلاس آنتی‌بادی در خون است که اندازه‌گیری آن برای ارزیابی وضعیت ایمنی و افزایش ایمونوگلوبولین‌ها در بیماری‌های خودایمنی کاربرد دارد. IgA (Immunoglobulin A): ایمونوگلوبولین اصلی در ترشحات مخاطی است که برای ارزیابی وضعیت ایمنی مخاطی و شناسایی کمبود یا افزایش غیرطبیعی این آنتی‌بادی اندازه‌گیری می‌شود. IgM (Immunoglobulin M): یکی از نخستین آنتی‌بادی‌های تولیدشده در پاسخ ایمنی است که برای ارزیابی وضعیت سیستم ایمنی و اختلالات مرتبط با ایمونوگلوبولین‌ها کاربرد دارد. Anticardiolipin IgG/IgM: آنتی‌بادی علیه فسفولیپید کاردیولیپین است که برای ارزیابی سندرم آنتی‌فسفولیپید و خطر ترومبوز یا عوارض بارداری اندازه‌گیری می‌شود. Lupus Anticoagulant (LA): گروهی از آنتی‌بادی‌های ضدفسفولیپیدی است که با وجود نام آن، با افزایش خطر لخته‌شدن خون و سندرم آنتی‌فسفولیپید ارتباط دارد. Anti-β2 Glycoprotein I IgG: آنتی‌بادی از کلاس IgG علیه پروتئین بتا-۲ گلیکوپروتئین یک است که برای ارزیابی سندرم آنتی‌فسفولیپید و خطر ترومبوز اندازه‌گیری می‌شود. Anti-β2 Glycoprotein I IgM: آنتی‌بادی از کلاس IgM علیه پروتئین بتا-۲ گلیکوپروتئین یک است که همراه با سایر آنتی‌بادی‌های آنتی‌فسفولیپید برای بررسی سندرم آنتی‌فسفولیپید کاربرد دارد. PR3-ANCA (Proteinase 3 ANCA): آنتی‌بادی علیه آنزیم پروتئیناز ۳ در نوتروفیل‌ها است که به‌ویژه در ارزیابی گرانولوماتوز همراه با پلی‌آنژیت (GPA) کاربرد دارد. MPO-ANCA (Myeloperoxidase ANCA): آنتی‌بادی علیه آنزیم میلوپراکسیداز نوتروفیل‌ها است که در ارزیابی واسکولیت‌های مرتبط با ANCA، به‌ویژه پلی‌آنژیت میکروسکوپی (MPA)، استفاده می‌شود. c-ANCA (Cytoplasmic ANCA): الگوی سیتوپلاسمی رنگ‌آمیزی آنتی‌بادی‌های ANCA در ایمونوفلورسانس است که اغلب با آنتی‌بادی PR3 و بیماری GPA ارتباط دارد. p-ANCA (Perinuclear ANCA): الگوی پیرامون‌هسته‌ای رنگ‌آمیزی ANCA در ایمونوفلورسانس است که اغلب با MPO-ANCA مرتبط است و در ارزیابی برخی واسکولیت‌ها کاربرد دارد. Anti-GBM (Anti-Glomerular Basement Membrane): آنتی‌بادی علیه غشای پایه گلومرول‌های کلیه است که برای تشخیص بیماری Anti-GBM و سندرم گودپاسچر استفاده می‌شود. Anti-Scl-70 (Anti-Topoisomerase I): آنتی‌بادی علیه آنزیم توپوایزومراز I است که با اسکلرودرمی سیستمیک، به‌ویژه نوع منتشر، و احتمال درگیری ریوی ارتباط دارد. Anti-Centromere: آنتی‌بادی علیه پروتئین‌های سانترومر کروموزوم است که بیشتر در نوع محدود اسکلرودرمی سیستمیک مشاهده می‌شود. Anti-RNA Polymerase III: آنتی‌بادی علیه آنزیم RNA پلیمراز III است که در برخی بیماران مبتلا به اسکلرودرمی سیستمیک دیده می‌شود و با خطر بحران کلیوی اسکلرودرمی ارتباط دارد. Anti-PM/Scl: آنتی‌بادی علیه کمپلکس پروتئینی PM/Scl است که در سندرم همپوشانی اسکلرودرمی و میوزیت مشاهده می‌شود. CPK (Creatine Phosphokinase): آنزیمی عمدتاً موجود در عضلات اسکلتی است که افزایش سطح آن می‌تواند نشان‌دهنده آسیب یا التهاب عضلانی باشد. Aldolase: آنزیمی دخیل در متابولیسم گلوکز است که افزایش سطح آن می‌تواند نشان‌دهنده آسیب عضلات اسکلتی و بیماری‌های التهابی عضلانی باشد. LDH (Lactate Dehydrogenase): آنزیمی داخل‌سلولی است که افزایش آن می‌تواند در اثر آسیب بافتی، از جمله التهاب و تخریب عضلات، مشاهده شود. AST (Aspartate Aminotransferase): آنزیمی موجود در کبد و عضلات است که افزایش آن می‌تواند ناشی از آسیب کبدی یا تخریب و التهاب عضلات باشد. ALT (Alanine Aminotransferase): آنزیمی عمدتاً مرتبط با سلول‌های کبدی است که برای ارزیابی آسیب کبدی اندازه‌گیری می‌شود. Anti-Jo-1: آنتی‌بادی علیه آنزیم هیستیدیل-tRNA سنتتاز است که با سندرم آنتی‌سنتتاز، میوزیت التهابی و بیماری بینابینی ریه ارتباط دارد. Anti-Mi-2: آنتی‌بادی علیه پروتئین‌های کمپلکس Mi-2 است که در برخی بیماران مبتلا به درماتومیوزیت مشاهده می‌شود. Anti-SRP (Signal Recognition Particle): آنتی‌بادی علیه ذره تشخیص سیگنال سلولی است که با میوزیت نکروزان ایمنی‌واسطه و ضعف عضلانی شدید ارتباط دارد. Anti-MDA5: آنتی‌بادی علیه پروتئین MDA5 است که در برخی انواع درماتومیوزیت، به‌ویژه انواع آمیوپاتیک، و خطر بیماری بینابینی ریه اهمیت دارد. Anti-TIF1-γ: آنتی‌بادی علیه فاکتور رونویسی TIF1-γ است که در بزرگسالان مبتلا به درماتومیوزیت با افزایش احتمال همراهی بیماری با بدخیمی ارتباط دارد. Myositis Profile: پنلی از آنتی‌بادی‌های اختصاصی و مرتبط با میوزیت است که برای شناسایی زیرگروه‌های میوزیت التهابی و ارزیابی خطر درگیری اندام‌هایی مانند ریه کاربرد دارد. HLA-B27: آزمایش شناسایی آنتی‌ژن سازگاری بافتی HLA-B27 است که برای کمک به ارزیابی بیماری‌هایی مانند اسپوندیلیت آنکیلوزان و سایر اسپوندیلوآرتریت‌ها استفاده می‌شود. CRP (C-Reactive Protein): پروتئین فاز حاد است که در پاسخ به التهاب افزایش می‌یابد و برای ارزیابی شدت التهاب و پایش فعالیت بیماری‌های التهابی و خودایمنی کاربرد دارد. ESR (Erythrocyte Sedimentation Rate): سرعت رسوب گلبول‌های قرمز را اندازه‌گیری می‌کند و یکی از شاخص‌های عمومی التهاب برای ارزیابی و پایش بیماری‌های التهابی و خودایمنی است. CBC (Complete Blood Count): شمارش کامل سلول‌های خونی شامل گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها است که برای بررسی کم‌خونی و تغییرات سلول‌های خونی در بیماری‌های خودایمنی کاربرد دارد. Creatinine: محصول متابولیسم عضلات است که اندازه‌گیری سطح خونی آن برای ارزیابی عملکرد کلیه و شناسایی احتمال آسیب کلیوی انجام می‌شود. BUN (Blood Urea Nitrogen): میزان نیتروژن اوره خون را اندازه‌گیری می‌کند و برای ارزیابی عملکرد کلیه و بررسی اختلالات دفع مواد زائد نیتروژنی استفاده می‌شود. Urine Analysis: آزمایش کامل ادرار است که ویژگی‌های فیزیکی، شیمیایی و میکروسکوپی ادرار را بررسی می‌کند و برای شناسایی خون، پروتئین و نشانه‌های درگیری کلیوی کاربرد دارد. Urine Protein: میزان پروتئین دفع‌شده در ادرار را اندازه‌گیری می‌کند و برای شناسایی و پایش آسیب کلیوی، به‌ویژه در نفریت لوپوسی، استفاده می‌شود. ASMA (Anti-Smooth Muscle Antibody): آنتی‌بادی علیه اجزای سلول‌های عضله صاف است که برای کمک به تشخیص هپاتیت خودایمنی نوع یک اندازه‌گیری می‌شود. AMA (Anti-Mitochondrial Antibody): آنتی‌بادی علیه اجزای میتوکندری، به‌ویژه آنتی‌ژن M2، است که نشانگر مهمی در تشخیص کلانژیت صفراوی اولیه (PBC) محسوب می‌شود. ALP (Alkaline Phosphatase): آنزیمی موجود در کبد و استخوان است که برای بررسی اختلالات صفراوی، عملکرد کبد و برخی بیماری‌های استخوانی اندازه‌گیری می‌شود. Albumin: پروتئین اصلی پلاسما است که اندازه‌گیری آن برای ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای، عملکرد کبد و احتمال دفع پروتئین از کلیه کاربرد دارد. Total Protein: مجموع پروتئین‌های آلبومین و گلوبولین خون را نشان می‌دهد و برای ارزیابی وضعیت پروتئینی بدن و برخی اختلالات ایمنی اندازه‌گیری می‌شود. پنل‌های مرتبط: پنل کلیه و مجاری ادراری، پنل کبد و دستگاه گوارش، انعقاد و اختلالات خونی، پنل بیماری‌های گوارشی